کوردها و شاهنامه

ملت کورد
ملت کورد دارای روحیه سلحشوری است. آنها برای دفاع از خود به سلحشوری و پهلوانی نیاز داشتند و در واقع حماسه وسیله دفاع آنها بود به طوریکه در قهوه خانه های قدیمی شبها کسانی که خسته از کار روزانه به قهوه خانه ها می رفتند در آنجا به شاهنامه خوانی مشغول می شدند و یا به شاهنامه خوانی دیگران گوش می دانند هر چند که حافظ خوانی هم در میان کوردها رواج داشت اما شاهنامه خوانی از استقبال بیشتری برخوردار بود گفته می شود روزی شخصی در میان طوایف اهل حق مشغول خواندن یکی از داستانهای شاهنامه بود که در آن نبرد رستم را با پهلوان مقابل خود توضیح می داد هنگامی که هر دو در حال نبرد بودند و از سرنوشتشان اطلاعی در دست نبود شخصی از میان جمعیت تنها گوسفند خود را برای پیروزی رستم در آن نبرد نذر نمود. ابن اثیر موصلی شاهنامه را« قرآن عجم» نامیده است و استاد محیط طباطبائی در کتاب فردوسی و شاهنامه بخشی به نام شاهنامه کتاب مقدس کوردها را دارد. در این راستا در میان ایل و طوائف کوردها شاعران برجسته و کوردی سرای بسیاری به پا خواسته اند و به انحاء مختلف پیرامون حما سه سرائی و شاهنامه منظومه های فراوانی سروده اند که از جمله این شاعران برجسته و نامی می توان به الماس خان کندوله ای شاعر بزرگ اشاره کرد که اصالتاٌ او را از پلنگان می دانند .الماس خان در سال 1118هجری قمری در ده کندوله از توابع کرمانشاه چشم به جهان گشود. او اهل کندوله و بیلوار از توابع کرمانشاه بوده و از اهالی تیره های محله وسط «سمایله». کلنل الماس خان از شاعران برجسته کوردی سرای عصر نادری بود او با به هم آمیختن رزم و بزم اثر جاویدان و نادری رابه رشته نظم کشیده است. الماس خان در دوران پادشاهی نادر شاه افشار (1148-1160 هجری قمری) وارد سپاه نادر شد و فرماندهی سپاه سنندج را در جنگی که بین نادر و سپاه عثمانی در گرفت به عهده داشت .کتاب رستم و زنون یکی از برجسته ترین آثار الماس خان کندوله ای است که بیشتر شخصیتهای داستانی آن همانهائی هستند که در شاهنامه فردوسی وجود دارد .در اینجا برای کنکاش بیشتر موضوع به تاریخچه و نژاد کوردها اندکی عمیقتر می نگریم .نژاد کوردها قسمتی از فلات ایران بین جبال زاگرس و کویر نمک که قوم ماد حاکم و فرمانروای آنجا بودند سرزمین ماد نام داشت. بنا به گفته هرودت و بیشترین محققین قوم ماد مردمی آریا نژاد بودند ساکن سرزمین های جنوب آذربایجان و اطراف همدان که در هزاره ی اول قبل از میلاد از راه قفقاز به ایران آمده بودند.
بسیاری از شرق شناسان اروپا از جمله پروفسور سایس معتقدند: مادها همان کوردها هستند .برخی نیز کوردها را فرزندان و بازماندگان نوح (یافث – سام ) شمرده اند و بعضی از آنها را به نژاد غیر ایرانی و تازی نسبت می دهند. در داستان ارمایل و گرمایل آشپزهای در بار ضحاک فردوسی به صراحت اعلام می دارند که نژاد کورد بازمانده همان کسانی هستند که ارمایل و گرمایل بعد از اینکه از هر دو نفر یکی را می کشتند دیگری را در بیابان رها می کردند. بدلیسی صاحب کتاب شرفنامه اعلام می دارد که رستم زابلی – بهرام چوبین – گرگین و میلاد و فرهاد کوهکن کورد بوده اند همچنین دار مستر معتقد است که کتاب مذهبی زرتشت ( اوستا) به زبان مادی نوشته شده و زبان کوردی مشتق از این زبان است.و روستای محل تولد زردتشت در داخل خاک کوردستان در نزدیکی اورمیه و در روستای انبه قرار داشته است